Take care serie 'Tijd om te leven'

De Take Care tv-serie 'Tijd om te leven' toont in zeven afleveringen de verschillende aspecten die een rol kunnen spelen in de palliatieve fase.

In de interviews vertellen mensen over hun persoonlijke ervaringen tijdens het ziekteproces. Ook komen vragen over zingeving aan de orde tijdens de laatste levensperiode en hoe het is om te leven in 'blessuretijd' en afscheid nemen.

 

Deze tv-serie is een initiatief van de Brabantse Netwerken Palliatieve Zorg en het toemalige Integraal Kankercentrum Zuid (nu Integraal Kankerentrum Nederland, IKNL regio zuid) uit Eindhoven, in samenwerking met Stichting Take Care TV. De opnamen door Moved Media waren mogelijk dankzij een bijdrage van de provincie Noord-Brabant, Fonds Sluyterman van Loo, CZ fonds en Dichterbij.

Persoonlijke verhalen over palliatieve zorg: Dineke

16 oktober 2014

Dineke is 59 jaar. Negen jaar geleden werd bij haar borstkanker geconstateerd. Na vijf jaar bleken er ook uitzaaiingen te zijn. Ondanks pijn en verdriet ziet zij haar ziekte ook als krachtbron.

Dineke heeft de fundamentele keuze gemaakt geen slachtoffer te willen zijn. Ze heeft een druk leven. Zo werkt ze onder andere aan een fotoboek over vrouwen met kanker. Ze ervaart deze laatste levensfase als een heel bijzondere periode in haar leven; deze maak je immers maar één keer mee.

 

Dineke is helaas op 23 oktober 2010 overleden.

 

Klik hier voor de link naar het filmpje »

Persoonlijke verhalen over palliatieve zorg: Jan

16 oktober 2014

Jan is 59 jaar. Samen met zijn vrouw Julia, hun kinderen en kleinkinderen vormen ze een hechte familie. In mei 2009 werd bij hem alvleesklierkanker geconstateerd. Een behandeling was niet zinvol meer.

Jan en Julia zijn dankbaar dat Jan door de ondersteuning van het palliatieve thuiszorgteam zijn laatste levensfase tussen zijn familie en vrienden kan doorbrengen. Hij is wel kwaad en depressief geweest, omdat hij zo vroeg "werd geroepen". Maar nu grijpt hij iedere dag met beide handen aan die hem nog gegeven is.

 

Jan is op 6 maart 2010 overleden.

 

Klik hier voor de directe link naar het filmpje »

Persoonlijke verhalen over palliatieve zorg: Mirjam

16 oktober 2014

Mirjam is 45 jaar. Ze heeft een progressieve vorm van multiple sclerose (MS). Sinds drie jaar woont ze in verpleeghuis De Dommelhoef. Door haar ziekte is Mirjam voor een groot deel afhankelijk geworden van professionele zorg.

Vaak houdt zij zich bezig met vragen als "Waar ligt mijn grens" en "Tot hoever wil ik gaan?" Ze ervaart haar lichaam als het enige instrument dat ze nog heeft. "Dat ben ik."

 

Klik hier voor de directe link naar het filmpje »

Persoonlijke verhalen over palliatieve zorg: Gerard

16 oktober 2014

Gerard werd 69 jaar. Hij had longkanker. Sinds enige tijd verbleef hij in hospice De Sporen. De zorg en aandacht die hij daar kreeg, kon volgens Gerad niet beter. Zijn vrouw Jeannette was iedere dag bij hem.

Samen wandelden ze regelmatig in de tuin rond de hospice. Dat was één van de kleine genoegens waar Gerard naar uitkeek. Het wachten op zijn overlijden viel hem zwaar. Met de hospice-arts kon hij op een open manier zijn angsten voor "de overgang" bespreken.

 

Gerard is op 3 oktober 2009 overleden.

 

Klik hier voor de directe link naar het filmpje »

Persoonlijke verhalen over palliatieve zorg: Anita

16 oktober 2014

Anita is 42 jaar. Ze is getrouwd met Eric en samen hebben ze een dochter van 12 jaar, Stephanie. Ruim tien jaar geleden kreeg Anita borstkanker. Twee jaar geleden ontstond er een kritieke situatie door hersenmetastase.

Eric verkocht de zaak en ging fulltime voor zijn vrouw en dochter zorgen. Gelukkig is Anita er nog steeds. "Mij krijgen ze er niet zomaar onder. Ik ben een harde", zegt ze zelf. Toch is ze zich nu aan het voorbereiden op haar naderende einde. Binnenkort begint ze met een herinneringsboek voor haar dochter. Samen met Eric bespreekt ze hoe haar begrafenis eruit zal zien.

 

Anita is op 10 februari 2010 overleden.

 

Klik hier voor de directe link naar het filmpje »

Persoonlijke verhalen over palliatieve zorg: Ben

16 oktober 2014

Ben is 67 jaar. Hij heeft een verstandelijke beperking. Tot voor drie jaar woonde hij nog in het ouderlijke huis. Daar werd hij liefdevol begeleid door zijn familieleden, totdat hij naar een beschermde woonvorm verhuisde. Ook daar had hij het prima naar zijn zin. Begin 2009 werd Ben echter getroffen door een hersenbloeding. Zijn toestand was zo kritiek dat zorgverleners en familie enige tijd dachten dat hij zou komen te overlijden.

Na enige tijd stabiliseerde zijn toestand, maar de schade was zo groot dat hij sindsdien volledig afhankelijk is van speciale zorg. Communiceren is alleen nog mogelijk via oogcontact. Maar ook dan blijft het raden hoe hij zich werkelijk voelt. Zijn verzorgers weten niet meer duidelijk of Ben verdrietig, blij of boos is. Ben is nu opgenomen in een gespecialiseerd hospice.

Zijn broers Guus en Fred vertellen in deze film het verhaal van Ben. Ze plaatsen onder meer vraagtekens bij de kwaliteit van leven van hun broer. Waar ligt de grens? En mag je als familie zeggen nu is het genoeg, terwijl Ben geen mogelijkheid heeft daarover zelf na te denken en te beslissen?

 

Klik hier voor de directe link naar het filmpje »

Persoonlijke verhalen over palliatieve zorg: Ad

16 oktober 2014

Ad is 67 jaar. Hij is sinds twee jaar gepensioneerd. De klap kwam hard aan toen hij een maand geleden hoorde dat hij uitgezaaide longkanker heeft. Hij was docent levensbeschouwing en daardoor altijd al bezig met zingeving.

Ad verbaast zich soms over zijn persoonlijke, rustige beschouwing op de werkelijkheid. Hij vraagt zich niet af "Waarom ik?", maar eerder: "Waarom ik niet?". Een ernstige ziekte kan iedereen overkomen. Bang voor de dood is hij niet. Eén ding weet Ad zeker: hij wil de regie in eigen handen houden en het tijdstip van zijn vertrek zelf bepalen.

 

Ad is op 26 oktober 2009 overleden.

 

Klik hier voor de directe link naar het filmpje »